amenbo 3.0.0 — Wtyczkę włącza się na projekt, a jej ustawienia jadą z kopią zapasową

Wtyczki włącza się teraz po jednym projekcie naraz, zmieniło się też miejsce, w którym mieszkają ich ustawienia. Przeczytaj część o aktualizacji, zanim się przesiądziesz.

Przełącznik wtyczki jest jeden na projekt

• Przełącznik na urządzenie znika — były dotąd dwa rodzaje przełączników: jeden otwierający wtyczkę na projekt i jeden na całe urządzenie, a o tym, który dostanie dana wtyczka, decydował jej autor. Teraz każda wtyczka ma jeden przełącznik na projekt.
• Wiersz podaje projekty, w których jest włączona — zamiast „tak / nie” widzisz nazwy projektów, w których wtyczka działa. Wyłącz ją w jednym, a zobaczysz, że w pozostałych wciąż chodzi. Jeśli nie ma tam żadnej nazwy, nie działa nigdzie.
• Przestawisz to także z ustawień projektu — do tego samego przełącznika dochodzisz z obu stron: „w których projektach działa ta wtyczka” i „które wtyczki działają w tym projekcie”. Nie musisz już przekopywać listy wtyczek, żeby coś wyłączyć.
• Instalacja nie pyta już o projekt — instalacja nie celuje w żaden projekt, więc nie pyta. Ekran mówi, że nic jeszcze nie działa, i gdzie to włączyć.
• Włączenie samo w sobie jest zgodą na uruchamianie — osobne pytanie o zgodę znika.
• CLI też podaje projekty — każdy wiersz amenbo plugin list pokazuje projekty, w których wtyczka działa. amenbo plugin enable / disable przestawiają przełącznik dla projektu tego folderu, w którym stoisz.

Ustawienia i sekrety jadą teraz z kopią zapasową

• Przywrócenie oddaje je działające — przywrócenie z kopii zapasowej wracało dotąd bez ustawień i z każdym poświadczeniem do wpisania od nowa. Kopia niesie teraz cały stan wtyczki.
• Wartości należą do projektu — --scope znika z amenbo plugin config set / get; czytają i zapisują wartość dla projektu tego folderu, w którym stoisz. Formularz ustawień w GUI edytuje ten projekt, który właśnie pokazuje.

Pomoc wtyczki przychodzi teraz od wtyczki

amenbo plugin run <name> --help wypisuje teraz sposób użycia podany przez samą wtyczkę. Oddawał dotąd własny tekst amenbo, więc nie było jak dowiedzieć się, jak wtyczka działa.

Każde słowo po nazwie należy do wtyczki. Flagi przeznaczone dla samego amenbo (takie jak --actor) idą przed nazwą.

amenbo --actor ai plugin run worktree --help

Linuksowe CLI działa na starszych dystrybucjach

Komenda amenbo nie startowała na trochę starszych dystrybucjach, takich jak Ubuntu 22.04. GUI (AppImage) tam chodziło, więc na jednej maszynie mogła działać tylko połowa.

Zanim zaktualizujesz

• Format zapisu danych idzie w górę — migruje automatycznie przy pierwszym otwarciu nową wersją, a wcześniej powstaje kopia zapasowa. Starsze wersje potem już tych danych nie otworzą, więc nie zostawiaj ani GUI, ani CLI na starej wersji (jeden instalator aktualizuje oba).
• Wtyczki włączone na całe urządzenie przechodzą na tryb na projekt — cokolwiek działało dotąd w każdym projekcie na tym urządzeniu, wstaje włączone w każdym z nich. Wyłącz te, których nie chcesz.
• Odpuść --scope, jeśli je podawałeś — amenbo plugin config set / get już go nie przyjmują.

Skąd to wziąć

Otwórz instalator dla swojego systemu z najnowszego wydania. Prawa administratora nie są potrzebne.

• macOS — .pkg, osobno dla Apple silicon i dla Intela (GUI i CLI jadą razem; przy pierwszym otwarciu pojawia się Gatekeeper: kliknij prawym → Otwórz)
• Windows — instalator .exe (GUI i CLI jadą razem)
• Linux — GUI to AppImage; komenda amenbo przychodzi z instalatora CLI

Żeby zaktualizować: w GUI baner „jest nowsza wersja” zakłada aktualizację w miejscu. Jeśli instalowałeś samo CLI, podmieni je amenbo update --apply.

Pierwszy raz tutaj? Zajrzyj na Zacznij.