amenbo 4.0.0 — Możesz sprawić, że twoja AI zacznie każdą sesję od amenbo

To wydanie zmienia sposób, w jaki AI dowiaduje się po raz pierwszy o amenbo w danym folderze, i przebudowuje ekran wtyczek wokół jednego wiersza na projekt. Przeczytaj część o aktualizacji, zanim się przesiądziesz.

Możesz sprawić, że twoja AI zacznie każdą sesję od amenbo

Dotąd jedynym, co mówiło AI, jak pracować z amenbo w danym folderze, był tekst leżący w CLAUDE.md albo AGENTS.md. To, czy AI go przeczyta, zależało od niej, a praca wykonana bez przeczytania nie jest nigdzie zapisana. Narzędzia AI mają hak na start sesji — mechanizm, który przy każdym otwarciu sesji uruchamia coś ustalonego — i amenbo podaje ci teraz konfigurację, która je tam wstawia.

• amenbo agent-hook snippet claude-code wypisuje tekst i miejsce, w które idzie — obsługiwanych jest pięć narzędzi: Claude Code, GitHub Copilot CLI, Cursor, Codex CLI i Gemini CLI.
• amenbo nigdy nie zapisuje pliku ustawień narzędzia — to, co wypisuje, jest prośbą skierowaną do AI, z którą pracujesz. Podajesz jej ten tekst, a AI edytuje plik; prośba mówi, żeby zachować to, co już tam jest, i dopisać się obok.
• Folder bez tej konfiguracji sam to mówi i podaje narzędzie — amenbo rozpoznaje po śladach zostawionych w folderze, którego narzędzia używasz.

$ amenbo status
⚠ One step is left before your AI keeps this work in amenbo: Claude Code's settings here do not open a session with `amenbo agent`.
  The text to give your AI: amenbo agent-hook snippet claude-code

Gdy konfiguracja jest już na miejscu, powiadomienie milknie. Jeśli go nie chcesz, uruchom komendę amenbo agent-hook answer no, a przestanie pytać — tekst zostaje dostępny przez komendę snippet, kiedy tylko go zechcesz. GUI robi to samo: pyta raz, przy otwarciu folderu, a naciśnięcie „Daj mi tekst” go pokazuje. W folderze bez śladu jakiegokolwiek narzędzia wybierasz z tej piątki.

Przełącznik wtyczki i jej ustawienia siedzą w jednym wierszu

• Wiersz na projekt — ekran wtyczki to teraz jeden wiersz na projekt. „Dodaj projekt…” dokłada kolejny, a przełącznik włączający i wyłączający wtyczkę mieszka w tym wierszu.
• Ustawienia otwierają się w wierszu — naciśnięcie „Ustawienia” rozwija pod nim ustawienia tego projektu, więc nie ma nic do wybierania od nowa.
• Puste wymagane ustawienie widać, zanim cokolwiek naciśniesz — wiersz czyta się jako „Brak wymaganego ustawienia”. Uzupełnij je, a zmieni się w „Ustawienia uzupełnione” i wtyczkę można włączyć.
• Ustawienia samego projektu prowadzą do tego samego wiersza — ekran ustawień projektu ma sekcję „Wtyczki”, a dodany tam wiersz niesie ten sam przełącznik i te same ustawienia.

Czekające powiadomienia da się przepchnąć

Powiadomienia do wtyczek jadą zwykle razem z tym zapisem, który akurat robiłeś. Cokolwiek zatrzymało się w połowie, czeka na następny zapis, więc przy przerwie w pracy potrafi zalegać niedostarczone. Uruchom nową komendę amenbo plugin flush, żeby wysłać to, co czeka, od razu.

$ amenbo plugin flush
Nothing was waiting: every plugin's queue is empty.

Drobniejsze rzeczy

• amenbo task show zaczyna od stanu — w którym z pięciu (todo / in progress / blocked / done / rejected) jest zadanie. Wcześniej mówiło tylko, czy zadanie jest ukończone.
• show liczy komentarze i pokazuje ich zapowiedź — tak samo dla zadań, jak i dla zapisów decyzji.
• Wtyczka, która odpytuje amenbo z powrotem, nie zatrzymuje się już w połowie — wtyczka pytająca amenbo o zdarzenie, które przed chwilą dostała, kończyła dotąd błędem.
• Powiadomienie o komentarzu podaje zadanie, przy którym komentarz stoi — strona odbierająca wie, o co chodzi.

Zanim zaktualizujesz

• Format zapisu danych idzie w górę — migruje automatycznie przy pierwszym otwarciu nowszą wersją, a wcześniej powstaje kopia zapasowa. Starsze wersje potem już tych danych nie otworzą, więc nie zostawiaj ani GUI, ani CLI na starej wersji (jeden instalator aktualizuje oba).
• dimension rename i dimension value-rename znikają — żeby zmienić nazwę wymiaru, uruchom komendę amenbo dimension update <dimension> --name <new name>, a dla wartości amenbo dimension value-update <dimension> <value> --name <new name>.

Skąd to wziąć

Otwórz instalator dla swojego systemu z najnowszego wydania. Prawa administratora nie są potrzebne.

• macOS — .pkg, osobno dla Apple silicon i dla Intela (GUI i CLI jadą razem; przy pierwszym otwarciu pojawia się Gatekeeper: kliknij prawym → Otwórz)
• Windows — instalator .exe (GUI i CLI jadą razem)
• Linux — GUI to AppImage; komenda amenbo przychodzi z instalatora CLI

Żeby zaktualizować: w GUI baner „jest nowsza wersja” zakłada aktualizację w miejscu. Jeśli instalowałeś samo CLI, podmieni je amenbo update --apply.

Pierwszy raz tutaj? Zajrzyj na Zacznij.